و بعد از رفتنت

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی،تو را با لهجه ی گل های نیلوفر صدا کرد

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گل هایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:

دلم حیران و سر گردان چشمانی است رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت

حریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا شاید خطا کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم چرا،تا کی، برای چه

ولی رفتی و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت،

تمام بال هایش غرق در اندوه غربت شد

و بعداز رفتن تو آسمان چشمهایشم خیس باران بود

و بعد از رفتنت انگار ،کسی حس کرد ،من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد

کسی فهمید تو یاد مرا از یاد خواهی برد

و من با آن که می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته ی چشمان زیبا ی تو ام

برگرد!

ببین سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت:

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم.

و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید،

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست،

و من در پاییزی ترین ویرانی یک دل،

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر،

نمیدانم چرا؟ شاید به رسم پروانگی مان باز ،

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم.

خیلی قشنگ بود مگه نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فعلا خدانگهدار