همه می گن ستاره ها همیشه میدرخشن اصلا ستاره بودن یعنی درخشش مطلق

ولی من می گم ستاره بودن به درخشیدن نیست    

به قلب آسمونی داشتنه

تقدیم به تو که قلب آسمونیت از چشمای ستاره گونت پیداست

تقدیم به تو که هیچوقت از نزدیک ندیدمت ولی هر وقت تو ذهنم پا می گذاری

پر از شعر می شم پر از حرف می شم انگار سالهاست که می شناسمت

پر از آواز غمگینی که چشمهای خیسم

در آینه ها می خوانند

شبانگاه همراه نسیم می آید

گوش کن

در متن شب کلاغی ست که حجم زمان را

فریاد می زند و من هنوز بیدارم و

به تو فکر میکنم

با ستاره ها حرف میزنم و آنها را می شمارم تا

سپیده نزدیک شود و من دوباره تو را ببینم

تو را میبینم اما

 چقدر دوست داشتم از من می پرسیدی:

چرا نگاه هایت اینقدر غمگین است؟

چرا لبخند هایت اینقدر بی رنگ است؟

اما افسوس...

تو نپرسیدی و همیشه من بودم و من و تنهایی!

می گویند:

شقایق ها هرگز نمی میرند

مهم نیست حتی اگر تو دوستم نداشته باشی

اما من

تا مرگ شقایق ها دوستت دارم!!!

و مطمئنم

آن روز که سهراب نوشت:

تا شقایق هست زندگی باید کرد خبری از

 
دل پر درد گل یاس نداشت!

باید اینجور نوشت:

هر گلی هم باشی چه شقایق چه گل پیچک

و یاس

زندگی اجبار است!!

اهل ابادي در خواب است

,باغ همسايه چراغش روشن

من چراغم خاموش

ماه تابيده به بشقاب خيار.به لبه كوزه آب

غوك ها مي خوانند

مرغ حق هم گاهي

كوه نزديك است،پشت افراها, سنجد ها

و بيابان پيداست

سنگ ها پيدا نيست, گلچهه ها پيدا نيست

سايه ها يي از دور , مثل تنهايي آب , مثل آواز خدا

 پيداست

نيمه شب ببايد باشد

دب اكبر آن است ,دو وجب بالاتراز بام

آسمان آبي نيست , روز ابي بود

ياد من باشد فردا , بروم باغ حسن گوجه و قيسي بخرم

ياد من باشد فردا لب سلخ , طرحي از بز ها بردارم

طرحي از جارو ها , سايه ها شان در آب

ياد من باشد , هر چه پروانه كه مي افتد در آب , زود از

 آب

درآورم

ياد من باشد فردا لب جوي, حوله ام را هم با چوبه

بشويم

ياد من باشد تنها هستم

ماه بالاي سر تنهايي است

گفتگوی نوروزی با گلزار

1.اولین دعا در موقع تحویل سال؟

خدایا به من توفیق بده تا همیشه شکر گذار تو باشم و مرا در سختی ها و مشکلات دریاب

2.عید که میاد یاد چی می افتید؟

جواب این سوال مشخص است شادی ها ،عیدی گرفتن ها ،لباس نو پوشیدن و با خانواده به

دیدار فامیل رفتن

3.اگر قرار باشد جای یکی از اعضای سفره هفت سین باشید کدام را انتخاب می کنید؟

سکه ی شانس

4. یک خاطره از چهار شنبه سوری بگویید؟

خاطرهی تلخ و دردناک مرگ پسر آقای حمید علیدوستی

5.از عمو نوروز بیشتر خوشتون می اید یا بابا نویل؟

تا مهرگان داریم به ولنتاین نیازی نداریم

سلام

اجازه بدهید در آغاز این یادداشت کوتاه بگویم که نه تنها من به هیچ روی با ارزش های فرهنگ غربی

 مخالف نیستم، برعکس بر این باورم که فرهنگ همه ی ملت ها ارزش هایی دارد که شایسته ی

 ستایش اند و قطعا فرهنگ کشورهای غربی و حتی عربی هم از این گونه اند.

اما این هرگز به این معنا نیست که ما به ارزش های فرهنگی خودمان پشت پا بزنیم و نابخردانه شیفته

 ی فرهنگ دیگران شویم. فرهنگ پربار ما ایرانیان سرشار از آیین های شاد و غرور آفرین است که هر یک

 به نوبه ی خود جزیی از میراث معنوی بشری به شمار می روند و این وظیفه ی ما ایرانیان را در

 پاسداشت این میراث ارزشمند بشری از دیگران بیشتر می کند.

من به آرمان جهانی شدن یا فرهنگ جهانی احترام می

گذارم؛ اما این بدان معنا نیست که بپذیریم تا یک فرهنگ

بر دیگر فرهنگ ها مسلط شود و این ابزاری بشود برای

 سلطه ی اقتصادی و سیاسی یک یا چند کشور بزرگ بر

دیگر ملت ها

.
جهانی شدن از دیدگاه من یعنی این که همه ی ملت ها

 همچون اعضای یک خانواده، هر آنچه را که دارند بر سر

یک سفره  به گستره ی جهان بگذارند و هر یک به فراخور

 نیازشان از آن توشه برگیرند.

همان اندازه که «کریسمس» حق دارد جهانی بشود، «نوروز» همیشه پیروز هم حق دارد که جهانی

 شود. همان اندازه که «ولنتاین» حق دارد جهانی باشد، «مهرگان» ما نیز حق دارد که جهانی باشد. حال

 اگر می بینیم که ما داریم آهسته آهسته آیین های زیبای خودمان را فراموش می کنیم و دل به نغمه

 های دیگر می سپاریم از دو حال خارج نیست :

یا ما دچار یک بی غیرتی عظیم فرهنگی شده ایم؛ یا در یک خواب عمیق فرهنگی فرو رفته ایم، وگر نه

 کدام ملت را سراغ دارید که به این آسانی تن به استعمار فرهنگی بسپارد و صدایش هم در نیاید.

شوربختانه چند سال است که ترویج کنندگان فرهنگ غربی می کوشند که جشن ولنتاین را به جای

 جشن کهن و ایرانی مهرگان در ایران ترویج کنند.

«ولنتاین»(Valentine) که «جشن عشاق» یا «روز پسر» نیز نامیده می شود، همه ساله در 14 ماه فوریه

 توسط مسیحی ها گرامی داشته می شود. 14 فوریه براساس یک باور قرون وسطایی روز جفت گیری

 پرندگان است.

نکته ی بسیار مهم دیگر تفاوت بنیادین بین مهرگان و ولنتاین است. مهرگان بر بنیان مهرورزی آگاهانه و

 خردورزانه و پایدار بر یک پیمان مستحکم اخلاقی بین دو دلداده استوار است. اما ولنتاین بیشتر مروج

 عشق های کوچه بازاری و سطحی است.

از سوی دیگر مشهور است که در دهه ی سوم مسیحی در رم و در زمان امپراتوری «کلادیوس دوم»

 کشیشی به نام «والنتیوس» یا «وَلنتاین» که بعدها به نام «سنت ولنتاین» یا «ولنتاین مقدس» معروف

 شد، برخلاف دستور صریح امپراتور، دختران و پسران را به عقد هم درمی آورد. در آن زمان امپراتور رُم

 تصور می کرد که سربازان مجرد، نسبت به سربازان دارای همسر، جنگجویان بهتری هستند، از این روی

 ازدواج را برای سربازان خود ممنوع کرده بود.

امپراتور از این خودسری ولنتاین رنجید و دستور بازداشت او را صادر کرد. اما ولنتاین در زندان هم بیکار

 ننشست و به دختر کور زندان بان خود دل بست و در پایین اولین نامه ی عاشقانه به آن دختر، نوشت:

 «از طرف ولنتاین تو ...»

چنان که گفته شد، برخی از پژوهشگران بر این باورند که چون در قرون وسطی روز 14 فوریه را روز جفت

 یابی پرندگان می دانستند به همین دلیل بعدها که قرار شد روزی را برای عشاق نام گذاری کنند تاریخ

 14 فوریه و نام ولنتاین را در هم آمیختند و آن را روز عشاق نامیدند.

جشن مهرگان را در آخر به همه ی دوستداران گلزار و رضا گلزار تبریک میگم

یا نمی داد به تو این همه زیبایی را                       یا مرا در غم عشق تو شکیبا می کرد

حالا عکسا..........

و.............

و آخریش

خب عزیزای من خوب بود خوشتوناومد حتماْ نظر یادتون نره

به همه خواهم گفت

                      به نسیمی که گذر خواهد کرد

به مهتابی که درخشیده به شب

 به شب روشن و پاک

                     به شرابی که به پیمانه ی تو می رقصند

                                                    و مرا مست کند شب همه شب

 من به هر کوچه که تو می گذری

                   کوچه هایی که پر از خاطره است

                                                   به همه خواهم گفت :

که تو را دوست می دارم

و...............

تقدیم به تمام آنانی که هنوز هم تکه ای از آسمان در چشمانشان٬ جرعه ای از دریا در دستانشان و

تجسمی زیبا از خاطره ی ایثار گل های سرخ در معبد اارغوانی دل هایشان به یادگار مانده است.

نخستین چکه ی ناوگان بلند یک احساس را در قالب کلامی از جنس انفس باغچه های معصوم یاس

به روی حجم سفیدیک دفتر می ریزم و آن را با لهجه ی همه ی پروانه صفت های این گیتی بی انتها

به آسمان نیلوفری تمامی دل های زلال هدیه می کنم.

سلام  به روی ماه همتون

شما گل های قشنگم که با کمال مهربونیتون به وبلاگ من حقیر سر زدید

اسم من میناست ودوست دارم که با ایجاد این وبلاگ بتونم نظر شما نور چشمانم رو جلب کنم.

راستی می دونید این وبلاگ در باره ی چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فکر کردن نمیخواد از اسمش پیداست دیگه

اره منم مثل شما گلزاری هستم اما .......

اما شو بعداْ می فهمید

البته من تنها نیستم یه عزیز دیگه هم در این وبلاگ به من کمک می کنه خواهرم مهرناز

حالا یه شعر براتون مینویسم امیدوارم خوشتون بیاد:

در ره منزل لیلی که خطر هاست در آن                            شرط اول قدم آنست که مجنون باشی

راستی عزیزم یادت نره نظر بدی اگر پیشنهادی داری دوست داری مطلبی درباره ی موضوعی

نوشته بشه حتماْ برای من بنویس

بای.............تا های 

همیشه در خیال من ز شعله گرم تر تویی ٬چه گرم دوست دارمت